Παραμονή του Αγίου Νικολάου και το έθιμο των παπουτσιών στη Γερμανία
Μην ξεχάσετε σήμερα, παραμονή του Αγίου Νικολάου, να καθαρίσετε και να βγάλετε τα παπούτσια σας μπροστά από την πόρτα σας!
Κάθε χρόνο στις 5 Δεκεμβρίου βουρτσίζουν τα παιδιά τα παπούτσια τους, τα βγάζουν έξω από την πόρτα, ελπίζοντας ότι το πρωί θα τα βρουν γεμάτα με τα δώρα του Αγίου Νικολάου.
Το έθιμο αυτό είναι ένα από τα πιο γνωστά γύρω από τον Άγιο Νικόλαο και καθιερώθηκε γύρω στα μέσα του 16ου αιώνα.
Ο Νικόλαος λένε ότι έζησε τον 4ο αιώνα στην τουρκική Μύρα και ήταν επίσκοπος. Ο γνωστός αυτός άνθρωπος είχε μεγάλη καρδιά για τα παιδιά και τους φτωχούς, τους έδινε όλα όσα του ανήκαν. Αν αυτό δεν ήταν αρκετό, ικέτευε γνωστούς του.
Αργότερα, τον έκαναν Άγιο και έγινε ο πιο δημοφιλής στην Ευρώπη μεταξύ όλων των αγίων. Πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου. Αυτός είναι ο λόγος που γιορτάζεται κάθε μέρα αυτή η ημέρα του Αγίου Νικολάου.
Σύμφωνα με ένα μύθο από τον 9ο αιώνα, ο Άγιος Νικόλαος έσωσε τρία φτωχά κορίτσια από την πορνεία. Ήταν οι κόρες ενός φοβισμένου από το Θεό, άπορου ανθρώπου. Επειδή δεν είχε τίποτα, δεν μπορούσε να τους δώσει προίκα.
Δεν είχε άλλο τρόπο παρά να τους στείλει στην πορνεία. Για να βοηθήσει την οικογένεια, ο Άγιος Νικόλαος έριξε τρία κομμάτια χρυσού μέσα στο τζάκι. Αυτά έπεσαν απευθείας στις κάλτσες που κρέμονταν εκεί για να στεγνώσουν.
Από εκεί έμεινε το έθιμο να έρχεται ο Άγιος Νικόλαος κρυφά να γεμίζει τις κάλτσες ή τα παπούτσια στις 6 Δεκέμβριου τα ξημερώματα.
Κατά ένα άλλο μύθο, ο Άγιος Νικόλαος έσωσε την πόλη της Μύρας από την πείνα.
Οι πειρατές είχαν επιτεθεί σε όλα τα πλοία με με σοδειές και ζητούσαν λύτρα. Επειδή η πόλη δεν μπορούσε να πληρώσει το απαιτούμενο ποσό, οι πειρατές απαίτησαν τα παιδιά ως δούλους.
Ο Νικόλαος θυσίασε το θησαυρό της εκκλησίας και αγόρασε τα πλοία. Επίσης, σε αυτόν το μύθο, το έθιμο που ο Νικόλαος φέρνει δώρα, είναι δικαιολογημένο.
Σύμφωνα με το έθιμο, τα παιδιά έφτιαξαν μια βάρκα (παρόμοια με τα πλοία που είχαν οι πειρατές), έτσι ώστε να γεμίσει με δώρα. Μόνο αργότερα αυτά τα σκάφη αντικαταστάθηκαν από την μπότα ή την κάλτσα.
Το εν λόγω έθιμο πρέπει να είναι γνωστό από τον 16ο αιώνα. Τέλος ο Άγιος Νικόλαος δεν ήταν μόνο φίλος των παιδιών, αλλά και ο προστάτης των ναυτικών.
Γι’ αυτό υπάρχουν εκκλησίες του Αγίου Νικολάου (Sankt-Nikolaus-Kirchen) σε πολλές λιμενικές πόλεις. Γι’ αυτό ο Άγιος Νικόλαος έφερνε στα παιδιά ξηρούς καρπούς, αποξηραμένα φρούτα, αλλά και είδη ένδυσης και άλλα απαραίτητα που χρειάζονταν.
