Μια νέα μελέτη που επικεντρώνεται στη συμπεριφορά των παιδιών διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ των παιδιών που περνούν πολλές ώρες στον παιδικό σταθμό και της επιθετικής ή αντικοινωνικής συμπεριφοράς.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Child Development, συγκέντρωσε δεδομένα για περισσότερα από 10.000 παιδιά προσχολικής ηλικίας σε πέντε χώρες στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.
Σύμφωνα με τη μελέτη, δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι το μορφωτικό επίπεδο μιας μητέρας ή το εισόδημα είχαν κάποια επίδραση στο χρόνο που ένα παιδί πέρασε σε παιδικούς σταθμούς.
Αξιοσημείωτο είναι πως οι παιδικοί σταθμοί αποδεικνύονται ευεργετικοί για τις μαθησιακές συμπεριφορές των παιδιών.
Με βάση τις αναφορές γονέων και δασκάλων, οι διεθνείς ερευνητές διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχαν συμπεριφορές «εξωτερίκευσης», όπως εκφοβισμός, τσακωμές, χτύπημα, δάγκωμα ή τράβηγμα μαλλιών για τα παιδιά που περνούσαν τον χρόνο τους σε παιδικούς σταθμούς. Η Catalina Rey-Guerra, υποψήφια διδάκτορας στο Boston College στη Μασαχουσέτη και επικεφαλής της ομάδας, αναφέρει: «Αυτό είναι καθησυχαστικό δεδομένου ότι οι τάσεις για τη χρήση των παιδικών σταθμών και στην παράλληλη συμμετοχή των γονέων στο εργατικό δυναμικό είναι πιθανό να παραμείνουν σταθερές».
«Δεδομένων των υφιστάμενων αποδεικτικών στοιχείων για τα μακροπρόθεσμα οφέλη από την πρώιμη παιδική φροντίδα και την εκπαίδευση για τα παιδιά, νομίζω ότι τα ευρήματά μας μιλούν τόσο για τις άμεσες θετικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει η παρακολούθηση της παιδικής μέριμνας στα παιδιά όσο και για τις έμμεσες θετικές επιπτώσεις μέσω της ικανότητας των γονιών τους να συμμετέχουν στο εργατικό δυναμικό χωρίς το φόβο τυχόν επιβλαβών επιπτώσεων στο παιδί τους», πρόσθεσε ο Rey-Guerra. Η ιδέα ότι τα παιδιά που περνούν χρόνο σε παιδικούς σταθμούς έχουν προβλήματα συμπεριφοράς έχει ξεπεραστεί. Όχι μόνο μεταξύ ερευνητών αλλά και μεταξύ των κύκλων γονέων. Οι μητέρες αντιμετωπίζουν κάθε είδους λογοκρισία σχετικά με το στυλ ανατροφής των παιδιών τους κι ανάμεσά τους για το αν το παιδί τους πηγαίνει στον παιδικό σταθμό.
Οι διαφορετικές υποθέσεις για το πώς ή γιατί τα παιδιά παρουσιάζουν ορισμένες συμπεριφορές έχουν να κάνουν με την αποκοπή της προσκόλλησης μητέρας-παιδιού έως και την απλή επισήμανση των συμπεριφορών άλλων παιδιών σε μια τάξη. Όμως, όπως επισημαίνει ο Rey-Guerra, οι περισσότερες από αυτές τις θεωρίες δεν έχουν αποδειχθεί αληθινές.
Ωστόσο, ένα πράγμα που δείχνουν τα στοιχεία είναι ότι η αναλογία δασκάλου προς παιδί παίζει σημαντικό ρόλο. Τα υπερπλήρη κέντρα παιδικής μέριμνας αυξάνουν τον κίνδυνο κακών συμπεριφορών. Ειδικότερα, οι ιδανικές αναλογίες είναι 1:4 για βρέφη, 1:7 για νήπια και 1:8 για παιδιά προσχολικής ηλικίας.
Η Carol Weitzman, MD, παιδίατρος στο Τμήμα Αναπτυξιακής Ιατρικής στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης και αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, σχολίασε ότι τελικά ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι να ικανοποιούνται οι ανάγκες των παιδιών ανεξάρτητα από το περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται.
Η Weitzman λέει ότι, «είναι πιο πιθανό να δείτε δυσπροσαρμοστικές και στρεσαρισμένες συμπεριφορές όπως η επιθετικότητα, η ενεργοποίηση και η διαταραχή της διάθεσης», σε εκείνα τα παιδιά των οποίων οι ανάγκες δεν ικανοποιούνται. «Η ποιοτική παιδική φροντίδα στηρίζει τα παιδιά ώστε να μπορούν να μάθουν να αναγνωρίζουν και να περιγράφουν συναισθήματα και να διαπραγματεύονται όλο και πιο περίπλοκες κοινωνικές καταστάσεις», λέει. Και δεδομένου ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορούν να μοιράζονται και να εναλλάσσονται, η εμπειρία του να βρίσκονται σε παιδικό σταθμό με άλλα παιδιά μπορεί να τα βοηθήσει να αναπτύξουν φιλίες και να έχουν μεγαλύτερη κατανόηση. Και προσθέτει, «Όταν οι γυναίκες αποτελούν περίπου το 50% του εργατικού δυναμικού, οι ερωτήσεις μας θα πρέπει να είναι σχετικά με το πώς να διασφαλίσουμε ποιοτική και οικονομικά προσιτή φροντίδα για όλα τα παιδιά και πώς να θεσπίσουμε και να εφαρμόσουμε φιλικές προς τα παιδιά πολιτικές γονικής άδειας».
