Η πανδημία της COVID-19 ήταν σκληρή για πολλούς ανθρώπους και με πολλούς τρόπους. Για τα μωρά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Pediatrics υποδηλώνει ότι η βλάβη μπορεί να είναι δια βίου.
Τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής είναι κρίσιμα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Και δεν είναι μόνο η υγεία των μωρών που έχει σημασία, αλλά οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μωρών και των φροντιστών τους. Τα μωρά πρέπει να τα αγγίζετε, να τα κρατάτε, να τα μιλάτε, να τους χαμογελάτε, να τα παίζετε. Καθώς λαμβάνουν και ανταποκρίνονται σε αυτές τις αλληλεπιδράσεις, οι νευρικές συνδέσεις δημιουργούνται στον εγκέφαλο. Όταν τα μωρά δεν έχουν αυτές τις αλληλεπιδράσεις ή αρκετές από αυτές, ο εγκέφαλός τους δεν αναπτύσσεται όπως θα έπρεπε – και μπορεί να είναι κυριολεκτικά μικρότερος. Όταν είστε στρεσαρισμένος ή καταθλιπτικός γονέας ή φροντιστής, μπορεί να είναι δύσκολο να βρείτε τον χρόνο, πόσο μάλλον την ενέργεια ή το ενδιαφέρον, για να μιλήσετε και να παίξετε με το μωρό σας. Υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν ότι η μητρική κατάθλιψη, η φτώχεια και άλλοι οικογενειακοί στρεσογόνοι παράγοντες μπορούν να αλλάξουν την ανάπτυξη ενός παιδιού για πάντα.
Πώς έγινε η μελέτη;
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια εξέτασαν την ανάπτυξη τριών ομάδων μωρών 6 μηνών. Δύο από τις ομάδες δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Οι μητέρες της μιας ομάδας είχαν COVID-19, ενώ οι μητέρες της άλλης όχι. Η τρίτη ομάδα ήταν μια ιστορική κοόρτη (μια ομάδα μωρών που γεννήθηκαν πριν από την πανδημία). Οι μητέρες που συμμετείχαν στη μελέτη χρησιμοποίησαν ένα Ερωτηματολόγιο Ηλικιών και Σταδίων (ASQ-3) για να καταγράψουν την ανάπτυξη των μωρών τους. Οι ερευνητές δεν παρατήρησαν καμία διαφορά στην ανάπτυξη των δύο ομάδων μωρών που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας, υποδηλώνοντας ότι η προγεννητική έκθεση στην COVID-19 δεν επηρεάζει την ανάπτυξη. Ωστόσο, τα μωρά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας είχαν χαμηλότερο σκορ στην αδρή κινητική, λεπτή κινητική και κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη από τα μωρά που γεννήθηκαν πριν από την πανδημία. Παραδείγματα αναπτυξιακών καθηκόντων για βρέφη αυτής της ηλικίας είναι η κύλιση από την πλάτη στην κοιλιά (μεγάλη κίνηση), το να πιάνουν ή να πιάνουν ένα παιχνίδι με τα δύο χέρια (λεπτή κινητικότητα) και να ενεργούν διαφορετικά σε αγνώστους από ό,τι σε γονείς ή οικεία άτομα (κοινωνική-συναισθηματική ανάπτυξη) .
Τι υποδηλώνει για την ανάπτυξη των βρεφών κατά τη διάρκεια της πανδημίας;
Είναι μόνο μία μελέτη και πρέπει να κάνουμε περισσότερη έρευνα για να το κατανοήσουμε καλύτερα, αλλά τα ευρήματα δεν μας εκπλήσσουν, δεδομένου του τι γνωρίζουμε για την ανάπτυξη των βρεφών. Η πανδημία της COVID-19 έχει προκαλέσει πολύ άγχος – συναισθηματικό, οικονομικό και άλλα – σε πολλές οικογένειες. Έχει επίσης επηρεάσει σημαντικά τον αριθμό και το είδος των αλληλεπιδράσεων που έχουμε με άλλα άτομα. Τα μωρά αλληλεπιδρούν κατά μέσο όρο με λιγότερους ανθρώπους (και βλέπουν λιγότερα πρόσωπα λόγω της μάσκας) από ό,τι πριν από την πανδημία. Παρόλο που χρειάζεται να κάνουμε περισσότερη έρευνα, αυτή η μελέτη θα πρέπει να χρησιμεύσει ως καμπανάκι κινδύνου για εμάς ως κοινωνία. Τα παιδιά αυτής της πανδημίας μπορεί να φέρουν κάποια σημάδια για πάντα, αν δεν ενεργήσουμε τώρα. Έχουμε δει τις συναισθηματικές και εκπαιδευτικές επιπτώσεις στα παιδιά. Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε τις αναπτυξιακές επιπτώσεις στα μωρά. Όλα αυτά θα μπορούσαν να αλλάξουν οριστικά τη ζωή τους.
Τι μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις;
Πρέπει να βρούμε τρόπους να στηρίξουμε οικογένειες με μικρά παιδιά, οικονομικά και συναισθηματικά. Πρέπει να είμαστε ενεργητικοί, δημιουργικοί και εργατικοί. Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει κι αυτή να συμβάλλει, οι κοινότητες και τα άτομα μπορούν επίσης να βοηθήσουν. Πρέπει να παραπέμψουμε τις οικογένειες και να χρηματοδοτήσουμε προγράμματα έγκαιρης παρέμβασης σε όλη τη χώρα που υποστηρίζουν την ανάπτυξη παιδιών από τη γέννηση έως την ηλικία των 3 ετών. Δεν μπορούμε απλώς να περιμένουμε να τελειώσει η πανδημία. Και οι γονείς και οι φροντιστές βρεφών και νηπίων πρέπει να γνωρίζουν για αυτήν την έρευνα — και να ζητήσουν βοήθεια. Είναι κατανοητό και φυσικό για τους γονείς να πιστεύουν ότι τα μωρά είναι πολύ μικρά και δεν έχουν επηρεαστεί από την πανδημία ωστόσο επηρεάζονται με τρόπους που θα μπορούσαν να είναι μακροχρόνιοι. Μιλήστε με το γιατρό σας για το τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε τον εαυτό σας, την οικογένειά σας και το μέλλον του μωρού σας.
ΠΗΓΗ: http://www.allabouthealth.gr
